Lieve Marian,

Mijn naam is Diamond en ik ben geboren op 9 september 2006. Dat betekent dat ik binnenkort mijn eerste kaarsje mag uitblazen op mijn verjaardagstaart.
Ik ben in november meegenomen door een heel lief gezin naar Kaatsheuvel. Daar heb ik het heel erg naar mijn zin en wordt daar erg verwend. Ik luister goed en kan al zitten, pootjes geven, afgaan, omrollen, rondje draaien en ik blijf liggen naar mijn snoepje kijken en pas als baasje zegt dat ik het snoepje mag pakken dan pak ik hem. Vindt je het gek ik wordt al bijna 1 jaar. Ik begin nu pas ook mijn pootje omhoog te doen om te plassen maar heel af en toe doe ik dat want ik vind het nog steeds fijner om net als een meisje te plassen hihihi.
Ik heb een grote tuin om in te ravotten en heel veel vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt die mij zo lief vinden.
Als het baasje ergens heen moet ga ik zelf mijn bench in en wacht rustig af totdat ze weer thuis zijn. Ik heb ook een hele lieve buurman en buurvrouw die op mijn passen als mijn baasjes moeten gaan werken of naar school moeten. Ik kan heel goed aan de lijn lopen en vindt het niet erg om lange wandelingen te maken. Ik ga ook vaak op bezoek bij mensen uit de buurt, ze zijn beetje slecht ter been en ik kom ze vaak dan opbeuren, lief he van mij!
Ik ga ook graag mee in de auto en zelfs in de bus vind ik het niet erg om te reizen. Nou zoals je hoort heb ik mijn plekje helemaal gevonden en ik wil jullie graag bedanken voor een hele goede start!
Ik stuur ook wat foto's van mijn eigen mee, een paar waar ik nog een bos haar had en eentje waar ik net geknipt was.

Veel liefs en pootjes

Diamond

Lieve Marian,

Hier weer een berichtje van mij. Ik ben nu 16 maanden oud en doe het nog steeds heel goed hier in het gezellige Brabant.
Vorige week was ik naar de dierenarts gegaan voor mijn prik en jaarlijkse controle. De dierenarts vindt mij een echte bink en ik zie er heel gezond uit. Paar maanden geleden heb ik wel een darmontsteking gehad maar na een prik en pilletjes van de dierenarts was ik weer helemaal beter. Ik heb iets verkeerds gegeten of iets opgelopen bij een poepveldje. Het vrouwtje laat mij daarom ook niet meer uit bij grote poepvelden waar meerdere honden komen. Ik mag het lekker in de struikjes doen of in de tuin waar het naderhand weer opgeraapt word.
De dierenarts zegt dat ik meer een Shitzu ben dan een Maltezer. Ik loop heel erg sierlijk en net als een bink hahaha. Ik ben geen echte blaffer alleen als ik iets vreemds ziet wat ik niet ken of wanneer het vrouwtje mij pest door in mijn gezicht te blazen.
Mijn baasjes zijn heel erg trots op mij en ik word ook heel erg verwend.Mijn vrouwtje noemt mij haar zelfs haar baby of kleine bink.
Ik kan het heel erg goed vinden met andere honden en vind in de auto rijden helemaal geweldig. Het liefst zit ik dan voorin zodat ik alles kan zien en hang ik met mijn kop uit het raam.
De dochter van mijn vrouwtje gaat binnenkort op haar eigen en de bedoeling was dat ik met haar mee zou gaan maar dit wil mijn vrouwtje niet meer. Ze kan niet zonder haar kleine binkie, hoe vind je dat Marian haha. Mijn baasjes zijn daarom ook van plan om in de zomer een vriendinnetje voor mij bij te halen. Ik wil zelf het liefst een vriendinnetje want er is maar 1 bink in het huis en dat ben ik!!
Ook kan ik heel hard snurken hahahaha en ik ben soms zelfs jaloers. Als mijn vrouwtje haar zoontje omhelst kom ik er met mijn hoofdje even tussen staan hoor want ik wil dan ook een knuffel.
Marian zoals je hoort doe ik het heel erg goed en word ook heel erg verwend. Hopelijk zien wij elkaar in de zomer weer wanneer ik een vriendinnetje bij jou mag komen halen J.
Bij deze nog een paar foto's waar je kan zien dat ik echt een luizenleven lijdt hahahaha.

Lik en poot van Diamond

Lieve Marian

Hier weer een verhaal over mij Diamond. In september wordt ik alweer 2 jaar en heb het nog steeds erg naar mijn zin.
Mijn vrouwtje is onlangs op vakantie gegaan en ik was toen 10 dagen bij een kennis van hun gaan logeren. De derde dag is mij toen wel iets HEEL ergs overkomen. Tijdens het uitlaten ben ik aangevallen door een hele grote staffordshire terrier. Mijn oppasvrouwtje is met spoed met mij naar de dierenarts gereden omdat ik helemaal onder het bloed zat. Daar aangekomen bleek dat ik mijn onderkaak op twee plaatsen heb gebroken en mijn oog lag er wat onsmakelijk bij. De dierenarts moest mijn oog weer goed in het oogkas stoppen en ik moest onder het mes. Mijn kaak is geopereerd en mijn oog ook. Ik heb een tijdje met een hele grote kap rondgelopen wat ik absoluut geen pretje vond!! Al met al heb ik mij heel sterk gehouden want ik heb tijdens de aanval niet gepiept of gehuild. Wel toen ik thuis kwam en de narcose was uitgewerkt heb ik gejankt van de pijn. Nu gaat het heel erg goed met mij ondanks dat ik een heel raar bitje moet dragen en pap moet eten. Ook moet mijn oog gedruppeld worden 4 keer per dag en krijg ik medicijnen. Over vier weken wordt ik weer geopereerd en wordt eindelijk het bitje uit mijn mond gehaald en worden er foto's van mijn oog gemaakt zodat ze kunnen zien hoeveel procent zicht ik er mee zal hebben. Mijn baasjes waren erg geschrokken van het ongeluk maar waren wel blij dat ik nog leefde. De dierenarts zei ook dat ik heel erg veel geluk had dat de stoute hond mij niet bij de keel had gepakt want anders was ik er niet meer. De kosten van de dierenarts worden gelukkig betaald door het baasje van de andere hond want mijn baasje was zoo boos en verdrietig dat ze aangifte hebben gedaan. De andere man moet alles betalen voor mij!
Ondanks dit ongelukje ben ik nog steeds heel blij en vrolijk maar nu slaap ik wel veel omdat ik moe wordt van de medicijnen. Mijn baasjes houden heel erg veel van mij en ik mag nu zelfs op het bed slapen omdat ik niet in mijn bench mag, dit omdat ik NERGENS op mag kauwen vanwege mijn bitje.
Bij deze stuur ik nog wat foto's van mezelf mee paar met bos haren en paar net geknipt, op de laatste foto kan je een beetje mijn oog en bitje zien.
Op foto 1 kom ik net uit de douche, op foto 2 lig ik lekker op het bed (het liefst onder de dekens), op foto 3 lig ik op het vensterbank uit het raam te kijken, op foto 4 ben ik net mooi geknipt en op de laatste foto kan je een beetje mijn oog en bitje zien.
Mijn baasje is heel erg blij dat ik nog leef en ikzelf ook. Ondanks dit voorgeval ben ik niet bang geworden van andere honden want stap er net zo makkelijk naar toe dan eerst!Het is vergeven en vergeten bij mij.
Wanneer ik weer terug ben van de dokter over paar weken zal ik aan jou laten weten hoe het is gegaan. Me baasjes hebben liever dat ik al mijn 2 ogen kan houden maar volgens mijn vrouwtje is het liever 1 oog dan geen diamond!!

Pootje van Diamond